نی لا

عشق است به آسمان پريدن

nilaa — Sat, 14 Nov 2009 12:46:18 GMT

لبيك اللهم لبيك غبار اضطراب از تنت بشوي و ردايي سپيد بپوش

همچون پيامبران سپيده دم

لبيك اللهم لبيك سرود توحيد را همزبان با ابراهيم بخوان

و آواز پر جبرئيل را بشنو

لبيك اللهم لبيك به تماشاي طور سينا بيا و آتش عشق را تماشا كن

آنچه که در وجوب حج میگن، استطاعت داشتن است.

وقتی می روی حج باید لباس احرام بپوشی؛

کسی که یه عمره تو حرامه چه جوری می تونه لباس احرام بپوشه.

باید اعمال انجام بده؛ وقتی یه عمره برای غیر خدا عمل انجام داده

چه طور می تونه اعمال به جا بیاره.

امام رضا(ع) حج فقراست. نه فقیر مادی بلکه فقیر معنوی مثل من...

تو حرم امام رضا(ع) دیگه احرام نیاز نیست. معرفت هم نمی خواد.

مثل من بی معرفت هم که باشی ، آقا قبولت می کنن.

کی صفای تو ز کعبه کم بود آب سقا خانه ات زمزم بود

تو حرم امام رضا(ع) ، نه هفت دور بلکه هزار دور می زنم.

در شب این روز بر اساس روایتی از امام رضا (ع ) ،

حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهماالسلام بدنیا آمده اند.

همچنین این روز به عنوان روز قیام امام زمان مهدی موعود(عج)

معرفی شده است.

نیز روز دحوالارض، جزء چهار روز معروفی است که روزه آن پاداش فراوان

داشته و ثواب هفتاد سال روزه گرفتن دارد .

معنای دحو الارض :

"دَحو" به معنای گسترش است و بعضی نیز آن را به معنای

تکان دادن چیزی از محلِ اصلی‏اش تفسیر کرده‏اند.

منظور از دحوالارض (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز،

تمام سطح زمین را آب‏های حاصل از باران‏های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود.

این آب‏ها، به تدریج در گودال‏های زمین جای گرفتند و خشکی‏ها

از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده‏تر شدند.

از طرف دیگر، زمین در آغاز به صورت پستی‏ها و بلندی‏ها

یا شیب‏های تند و غیرقابل سکونت بود.

بعدها باران‏های سیلابی مداوم باریدند،

ارتفاعات زمین را شستند و دره‏ها گستردند.

اندک اندک زمین‏هایِ مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان

و کشت و زرع به وجود آمد.

مجموع این گسترده شدن، دَحو الارض نام‏گذاری می‏شود .

برنامه‏های معنوی

زمین، گاهواره زندگی انسان و تمام موجوداتِ زنده است،

که با تمام کوه‏ها، دریاها،درّه‏ها، جنگل‏ها، چشمه‏ها، رودخانه‏ها،

معادن و منابع گران‏بهایش، نشانه‏ای از نشانه‏های آفریدگار به شمار می‏آید

که آن را گسترانیده است

روز دحوالارض ـ روز گسترش زمین ـ روز بسیار مبارکی است

و آداب و اعمال ویژه‏ای دارد؛ از جمله :

1- روزه داشتن که ثواب هفتاد سال عبادت را دارد .

2- احیا و شب‏زنده‏داری شب دحوالارض که برابر با یک‏سال عبادت است .

3- ذکر و دعا .

روز اول ماه مبارک ذی الحجه،

مقارن با پیوند ملکوتی تنها زوج معصوم عالم خلقت

بر تمام شیعیان و عاشقان تهنیت باد .

برای هم دعا کنیم .

همگی حاجت روا انشاالله.

زائر امام رضا : دلت هوای زیارت نکرده ؟

nilaa — Thu, 05 Nov 2009 21:48:18 GMT

یادش بخير ميرفتم حرم تا سحر ميموندم اونجا . دلمو ميدادم دست آقا .

اونايي كه رفتن ميدونن تو حرم ميشه امام رضا رو ديد نميدونم ولي ...

وقتي ميگن رئوفه وقتي ميگن مهربونه راست ميگن

اصلا همش حس ميكنم صفت غالب امام رضا همون مهربوني ايشون هست.

وقتي دم در حرم مي ايستي وقتي گنبد رو ميبيني

سرتو كه خم ميكني دست كه رو سينه ميذاري با دلشكستگي ميگي :

السلام عليك يا علي بن موسي الرضا....

وقتي وسط سلام بغض گلوتو ميگيره احساس ميكني آقا يه نگاه تو چشات ميكنه

با همون مهربونيش دست رو سرت ميكشه آرومت ميكنه ...

خوش بحال اونايي كه اينقدر بي تابي ميكنن.

دل رئوف حضرت طاقت نمياره ديگه اونا رو تو آغوشش ميكشه آرومشون ميكنه...

كيه رفته مشهد امام رو نديده؟ كي ميتونه بگه رفتم و نديدم ؟

محاله ... اونم امام رضا مگه مهمون نوازتر از اون ميبيني ؟

قبل از اينكه مشهد برسي مياد استقبالت .

كيه كه چشماش به ضريح خورده و جمال حضرت رو نديده؟ مگه ميشه ؟

جواب سلام كه واجبه چطور سلامش كردي و جواب نشنيدي اون كه جواب داد

تو حواست كجا بود؟

چه صفايي داره وقتي آماده بشي براي حرم آروم آروم به نشانه احترام راه

بري سرتو بندازي پايين وگرنه اينقدر عجله داري كه دوست داري عين كبوتراش

پرواز كني بشيني رو گنبد طلا .. با هر قدم دلت تندتر ميزنه .

ميرسي به در حرم معنويت بهت غالب ميشه در حرم رو ميبوسي يه قدم

ميري جلوتر چشات كه به گنبد نورانيش ميفته بي تاب ميشي سرتو خم

ميكني سلام ميكني ...

صداي زمزمه زائرا رو ميشنوي يه سري كنار باب المراد نشستن منتظر شفاي

مريضشون هستن ... تو هم دلتو ببند به ضريح مگه نميخواي اين دل مريض هم

شفا بگيره مگه نميخواي اين دل پر معصيت با يه نگاه آقا پاك بشه دلي كه جاي

هر كس و ناكس نيست دلي كه بهت دادن گفتن پاك نگهش ميداري جاي خداست ...

چقدر بهش بي توجهي كردي چقدر با گناه سياهش كردي به حضرت بگو دستم

از همه جا كوتاهه گفتن بيا پيش غريب الغربا منم اومدم اينجا يه عنايتي كن آقا ...

اگر دلت شکست یعنی اذن دخول گرفتی ...

جلوتر ميري هر چي به ضريح مبارك نزديكتر ميشي سر وصداها بيشتر ميشه

سر وصدايي كه دوستش داري زمزمه ايي كه برات آشناست همراه درد دلاي

مردم صداي بال ملائك هم شنيده ميشه ........يه غم سنگيني رو دلت ميشينه يه

بغضي كه نميدوني چرا هر وقت به ضريح نزديك ميشي گلوتو ميگيره يه حالي

كه شايد ناشي از غربت سلطان و شاه خراسان هست فقط يه جورا دوست داري

سر رو شونه امام بذاري و تا صبح قيامت اشك بريزي .. به اوج بي نيازي

ميرسي ديگه هيچي نميخواي از همه جا بريده شدي يه سبكي و يه احساس پاك

يه آزادي از قفس بدن يه عروج از فضاي پست دنیا .....

شايد ساعتها بگذره و تو حس نكني نميدوني كجا داري سير ميكني كجا داري ميري

يا بهتره بگم كجا دارن تو رو ميبرن فقط اونقدر روحت شفاف شده كه يه چيزايي

ميبيني كه قبلا نميديدي.......

اونایی که تازه از مشهد برگشتن اگه يه ذره هم عوض نشدن زيارتشون بي اثر بوده

مشهد رفتن كه فقط ديدن ضريح و چند قطره اشك نيست حرم يعني تحول يعني

عوض شدن يعني حداقل يه قدم بالا رفتن ..

زائر رضا دلت هواي مشهد نكرده ؟ دوست نداري دوباره ديوونگي كني جلوي حرمش ؟

از خود بيخود بشي و رضا رضا كني اونجا ديگه بهونه واسه اشك ريختن نيست راحت

راحت يه گوشه ميشيني و هر چي تو دلته خالي ميكني .. صفايي داره كه جای

دیگه پيدا نميشه . خوش بحال اونايي كه هميشه حال و هواي مشهد و حرم تو دل

اوناست خوش بحال اونايي كه دائم زمزمه زوار امام تو گوششونه . نماز كه

ميخونن روحشون پر ميكشه اونجا ..

دلم لك زده واسه اون كبوترا كه بيقرار از اينور به اونور صحن و گنبد ميپرن ...

دلم تنگ شده واسه وقتي كه وارد حرم ميشدم ... دلم گرفته از آخرين خداحافظي

كه با حرم كردم وقتي كه اينقدر دلم گرفته بود نتونستم جمله آخر رو بگم وقتي كه

نزديك در شدم گفتن بريم طاقت نياوردم بايد ميرفتم ولي دلم نميذاشت سرمو كه

خم كردم بگم با اجازه من رفتم ‚ ياد سلام كردنام افتادم آخه من تازه اومدم هنوز

هيچي نگفتم هنوز گيجم باورم نشده اومدم چرا با اين عجله ميگي برو من كه هنوز

كارت دارم علي بن موسي الرضا ... واي از اون وقتي كه ديگه به هر ترتيبي شده از

حرم ميبرنت بيرون بريم ديگه داره دير ميشه .. ولي تو در عالم خودتي يه بغض تو

گلوته كه شكسته و چشمات اشك ميريزه تو راه همش به فكر اون لحظاتي بودي كه

تو حرم گذشت اون حال و هوا اون صفاي حرم ... صحنها ، سقاخونه ها ، خادمها ،

كبوترا ، زائرا ... هر چند دقيقه سرتو برميگردوني عقب يه نگاه به گنبد ميندازي انگار

يكي داره با تيشه به دلت ميزنه ...

آخه تو كه اينجوري منو آواره خودت كردي چطوري دلت اومد بگي برو تو كه ميدوني

چه دلي دارم چرا نذاشتي بيشتر بمونم اصلا من حالا كجا برم برگردم به دنيا و

شلوغي دست و پا گيرش؟ ولم نكن همه جا دستمو بگير غريب الغربا ......

اللهم عجل بظهور الحجه

التماس دعا

سیزدهم آبان

nilaa — Mon, 02 Nov 2009 20:36:18 GMT

در سالروز 13 آبان همگی ، حضور سبزمان را سبز تر از همیشه نشان خواهیم داد .

در وطن همیشه آزادمان .

نه در گورستانی که برایمان تعریف کرده اند .

ما مالک این خاک هستیم ... « حب الوطن من الایمان »

مالک این خاک ، شهدایی هستند که در راه حقیقت و دفاع از ناموس و وطن

خاک بر دهان نهادند و خون پاکشان را نثار کردند ...

مالک این خاک جمعیت اکثریتی هستند که " خس و خاشاک " خوانده شدند ...

در 8 سال دفاع مقدس ، دشمن اجنبی بر ما تاخت و حال هموطن ... یا ... هموطن کش ها ...!!!

هرگز !... جهان باور نخواهد کرد ...

ایرانی را تاب آن نیست تا هموطن خویش را به بهایی اندک بفروشد

یا استخوانهایش را زیر ضرباتش خرد نماید ...

«الهی اهدنا الصراط المستقيم.صراط الذين انعمت عليهم غير المغضوب عليهم و لا الضالين »

این روز ها تلویزیون پر شده از آهنگ هایی که در خرداد 88 به امید « مبارزه بر افراط »

می خواندیم و مسخره مان می کردند .

یادمان باشد : « نماد سبز » را به سخره گرفتند و حالا خودشان

از نماد و رنگی که به فحش و ناسزا گرفتند استفاده می کنند .

یادمان باشد : رنگ سبز برای ما نماد یک حزب یا جناح نیست ،

سبز نماد پرچم اسلام در برابر ظلم و جور است .

سبز ، نماد اکثریت بحق ایرانیان است .

یادمان باشد : خانواده ی امام خمینی را بحساب نیاوردند و به نوه ی ایشان

" سید حسن خیمنی " علناً بی حرمتی کردند ....

لطفا کلیک کنید .

اما یادمان باشد ما آنها نیستیم ...

ما ایرانی هستیم و هموطن .

نترسیم ... نترسیم ... ما همه با هم هستیم ...

حتی هموطنانی که مسئولیتشان سرکوب ما است...

ما با آنها هستیم ...

ما ایرانی و ایرانی دوست هستیم.

یادمان فرهنگ ما والاتر از هموطن زنی است .

در برابر ضربات تاب می آوریم .

صبور خواهیم بود .

ضربه های آنها نمی تواند دروغهای دروغگویان را بر ما تحمیل کند .

ما راه امام و شهدایی را ادامه خواهیم داد که در راه راستی و حقیقت و شرف و ناموس

تاریخ ایران را رقم زدند .

خاک بر دهان خواهیم کرد ... سکوت خواهیم نمود ،

با هر تجمع آشوبگرایانه ای مخافت خواهیم کرد و به حرمت راه امام و شهدای جاودان

در روز ۱۳ آبان ، در صفوفی منسجم و پر شور و پر سکوت

بر دهان دشمنی خواهیم زد که ما را « خس و خاشاک » نامید .

ما به حرمت نام ایران ، به حرمت نام ایرانی و به حرمت خونهای پاک و حرمت پیر جماران ...

نخواهیم گذاشت که « هاله های بی نور » به مقصد خویش برسند .

وعده ی ما : 13/8/1388 در جای جای خاک پاک ایران سبز و سرافراز .

حاجت رواهاش ...

nilaa — Thu, 29 Oct 2009 13:50:15 GMT

بر خیز که موکب رضا آمده است

سلطان سریر ارتضا آمده است

اى تشنه آب چشمه رحمت حق

سر چشمه رحمت خدا آمده است

زائری بارانی ام آقا به دادم میرسی؟

بی پناهم,خسته ام,تنها به دادم میرسی؟

گرچه آهو نیستم اما پر از دلتنگی ام

ضامن چشمان آهوها به دادم میرسی؟

از کبوترها که می پرسم نشانم می دهند

گنبد و گلدسته هایت را,به دادم می رسی؟

ماهی افتاده بر خاکم لبالب تشنگی

پهنه آبی ترین دریا,به دادم میرسی؟

ماه نورانی شب های سیاه عمر من

ماه من,ای ماه من,آیا به دادم میرسی؟

من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام

هشتمین دردانه زهرا به دادم میرسی؟

دلت اگر پر کشید ... مطمئن باش امام رضا (ع )نگاهت کرده ...

بیاد همه ی غافلان التماس دعا

بیاد همه ی بیماران التماس دعا

به یاد همه ی اسیران التماس دعا

بیاد همه ی مغروضان التماس دعا

بیاد همه ی دلشکستگان التماس دعا

بیاد همه ...

حضرت رضا (ع ) را قسم بده به اسم مادر شون حضرت زهرا ...

بخدا عیدی میگیری ...

یک لحظه شک نکن...

بی بی دو عالم به عاشقان پسر غریبشون عیدی میدن...

خجسته میلاد باسعادت هشتمین دردانه زهرا (س)

شمس الشموس

پادشاه طوس

ولی نعمت ایرانیان

باب الحوائج

حضرت ثامن الحجج

علی بن موسی الرضا (ع)

بر همه ی عاشقان مبارکباد.

دستان یاریگر

nilaa — Sat, 26 Sep 2009 23:10:18 GMT

این پست را تقدیم می کنم به جناب آقای دکتر حمیدیان که با بینش عمیق و راهنمایی های

بی دریقشان ، در بحرانی ترین لحظات زندگی ، دست من و خانواده ام را گرفتند ...

در سال 1974 ، مجله Guid post

گزارش مردی را نوشت که برای کوهپیمایی به کوهستان رفته بود.

ناگهان برف و کولاک او را غافلگیر کرد و در نتیجه راهش را گم کرد.

از آنجا که برای چنین شرایطی پوشاک مناسبی همراه نداشت،

می‌دانست که هرچه سریعتر باید پناهگاهی بیابد، در غیر اینصورت

یخ می‌زند و می‌میرد...

علی‌رغم تلاشهایش دستها و پاهایش بر اثر سرما کرخت شدند.

می‌دانست وقت زیادی ندارد.

در همین موقع پایش به کسی خورد که یخ زده بود و در شرف مرگ بود.

او می‌بایست تصمیم خود را می‌گرفت.

دستکش‌های خیس خود را در آورد، کنار مرد یخ‌زده زانو زد

و دستها و پاهای او را ماساژ داد.

مرد یخ‌زده جان گرفت و تکان خورد و آنها به اتفاق هم

به جستجوی کمک به دیگری، در واقع به خودشان کمک می‌کردند.

کرختی با ماساژ دادن دیگری از بین می‌رفت

ما انسانها در واقع با کمک کردن به دیگران به خود کمک می‌کنیم.

خیلی وقتها همدلی با دیگران حتی میتو اند از بار دلهای خودمان کم کند.

به محض اینکه کاری در جهت منافع کسی انجام می‌دهید

نه تنها او به شما فکر می‌کند، بلکه خداوند نیز به شما فکر می‌کند.

فراموش نکنید : دستهایی که کمک می‌کنند مقدس‌تر از دستهایی هستند

که تسبیح می گردانند...

مناجات با معبود

nilaa — Sun, 20 Sep 2009 22:53:18 GMT

سلام؛ معبودم!

ساعت حدوداً یازده روز بیست و هشتم شهریور سال هزار و سیصد و هشتاد و هشت بود

که تصمیم گرفتم این نامه رو برات بنو یسم، درست زمانی که باران می بارید ...

دم دمای صبح بود که رعد به تسبیح مشغول شد ( و یسبّح الرعد بحمده ...)

و برق دوباره در دل ما خوف و رجا انداخت ( هو الذی یریکم البرق خوفاً و طماً ...)

و خدا از آسمان آبی نازل کرد ( أنزل من السماء ماء ...)

‌هر وقت که بارون میاد من یاد دعای سوم صحیفه سجادیه می افتم،

تصویری که تو ذهنم میاد تصویر یه عالمه فرشته است که قطرات بارون رو توی دستای مهربونشون

گرفتن و به سمت زمین میان...

هرچی بارون تند تر میشه و شدید تر، انگار فرود فرشته ها و تعدادشو هم تو نظر من بیشتر میشه.

درست همون لحظه است که یاد داستان مادرم می افتم .

داستانی که وقتی بارون می بارید و رعد و برق میزد ...برایمان تعریف می کرد .

اینکه فرشته ها دست خالی بر نمی گردن آخه به خدا قول دادن

به جای قطره بارونی که آوردن،‌آرزوی بنده ای رو با خودشون به عرش ببرن

تا خدای دلها برآورده اش کنه...

این طوری میشه که چشمام رو می بندم و دستامو می برم بالا...

خدایا! هدایت... ، پروردگارا! سلامت ...،‌ محبوبا! عشق...، ایزدا! قلبم ... دینم ... دنیام...

خدایا ! خانواده ام ... همسرم ، پسرم ... همسایه ام ... دوستانم...،‌ یا حبیب ! شفای مریض ها...

دوای درد دردمندا ... ادای دین وام داران... از همه مهمتر، مهربانا ! ظهور بقیه الله ( عج ) ...

وقتی قطره های بارون فرود میاد، میشه ردیف و قافیه غزل خدا رو دید که به دل بنده ها وزن میده ...

آیا می تونم زیر بارون نرم و اشک شوق از چشمانم نریزه و اشکام با بارون پیوند نخوره ...

پ . ن .

امروز برایم نیک ترین روز خداست ...

عید سعید فطر بر تمام یاران آسمانی ام مبارک باد .

سبز باشیم و آزاده و سر بلند ...

شب های عاشقی

nilaa — Wed, 09 Sep 2009 01:29:18 GMT

التماس دعا ...

فصل سبز نيايش

nilaa — Fri, 21 Aug 2009 10:41:18 GMT

فصل سبز نيايش

بهار از راه می رسد .

نه تنها بهار خاک که بهار افلاک.

نسیم بهار رمضان نه تنها حیات بخش گل هاست که روان آفرین دل هاست .

رمضان ، فصل سبز دعا ست .

از ساقه های ترد دعاجوانه های سبز راز و شکوفه های سرخ نیاز در حال رویش است .

رمضان فصل دل های طوفانی است و دیدگان بارانی .

فصل پنجره های نورانی است و حنجره های آسمانی .

رمضان فصل چکیدن دل هاست از دیده ها و موسم تراویدن ندا هاست از گلوی سهراب ها .

در رمضان غنچه های مشکبار بر لب های روزه دار رشک می برند و بر این حسرت اشک می بارند

مروارید شبنم در هر صبحدم شاهد این غم و گواه این ماتم است

در این ماه میهمانان خدا بر سر سفره " رضا " از چشمه نور شراب طهور می نوشند

مست از می " الست " بر سر پیمانه صفا پیمان وفا می بندند

با ملایک دوشادوش گام بر می دارند و نوشانوش جام می زنند .

سرود سپید سحر ، ترانه سبز رهایی است برای زنجیریان خاک .

هر سفره افطار سکوی مطار است برای پرواز به افلاک .

چه دلپذیر است سر بر دامان رمضان نهادن و شکوه خدایی را نگریستن و اندوه جدایی را گریستن ...

فرارسیدن ماه مبارک رمضان ، ماه بهار تلاوت قرآن ،

فصل سبز عروج به قلل رفیع عرفانی و ماه معراج را

به دلدادگان مکتب راستین صداقت و انسانیت اسلام ناب محمّدی مبارک باد.

سبز و ساده و خدایی باشیم

التماس دعا .

سرشك گوشه گیران را چو دریابند،دُر یابند،رُخ مهرازسحرخیزان نگردانند،اگردانند .

nilaa — Sat, 08 Aug 2009 18:14:18 GMT

میگویند اسکندر قبل از حمله به ایران درمانده و مستأصل بود.

از خود میپرسید که چگونه باید بر مردمی که از مردم من بیشتر میفهمند حکومت کنم؟

یکی از مشاوران میگوید:

«کتابهایشان را بسوزان. بزرگان و خردمندانشان را بکش و دستور بده به زنان و کودکانشان تجاوز کنند».

اما ظاهراً یکی دیگر از مشاوران پاسخ میدهد:

«نیازی به چنین کاری نیست. از میان مردم آن سرزمین، آنها را که نمیفهمند و کم سوادند،

به کارهای بزرگ بگمار...

آنها که میفهمند و باسوادند، به کارهای کوچک و پست بگمار.

بی سوادها و نفهم ها همیشه شکرگزار تو خواهند بود و هیچگاه توانایی طغیان نخواهند داشت.

فهمیده ها و با سوادها هم یا به سرزمینهای دیگر کوچ میکنند یا خسته و سرخورده،

عمر خود را تا لحظه مرگ، در گوشه ای از آن سرزمین در انزوا سپری خواهند کرد...».

...

پ . ن .

وقایع تلخ امروز تاریخ پیامبر و فرزندانش را پیش چشمم زنده می کند ...

اینجا را بخوانید

سدحسن !!!!!!!!!!!!!!!!!

متاسفم .

~~ ما همه آفتابگردانیم ~~

nilaa — Sat, 25 Jul 2009 20:03:18 GMT

اول :

( سلام )

شعبان ماه عيدها و عيد ماههاست

حلول ماه مبارک شعبان ماه عشق و رحمت

خداوندي و ماه ولادت سرور آزادگان جهان حسین ابن علی (ع )

اسوه عشق وادب و مردی ماه بنی هاشم ، اباالفضل العباس

سید السادجدین و زین العابدین ،علی ابن الحسین علیهم السلام

و ماه ميلاد بهانه خلقت مهدي موعود عج الله تعالی فرجه شریف

برهمگان تبریک و تهنیت باد .

دوم :

( باز هم سقوط )

انا لله و انا الیه راجعون

الهی تنها تو حافظ جان بندگانت هستی

...

سوم :

(گل‌ آفتابگردان‌ رو به‌ نور مي‌چرخد و آدمي‌ رو به‌ خدا )

ما همه‌ آفتابگردانيم.

اگر آفتابگردان‌ به‌ خاك‌ خيره‌ شود و به‌ تيرگي، ديگر آفتابگردان‌ نيست.

آفتابگردان‌ كاشف‌ معدن‌ صبح‌ است‌ و با سياهي‌ نسبت‌ ندارد

اينها را گل‌ آفتابگردان‌ به‌ من‌ گفت‌ و من‌ تماشايش‌ مي‌كردم‌

كه‌ خورشيد كوچكي‌ بود در زمين‌

و هر گلبرگش‌ شعله‌اي‌ بود و دايره‌اي‌ داغ‌ در دلش‌ مي‌ سوخت .

آفتابگردان‌ به‌ من‌ گفت: وقتي‌ دهقان‌ بذر آفتابگردان‌ را مي‌كارد،

مطمئن‌ است‌ كه‌ او خورشيد را پيدا خواهد كرد.

آفتابگردان‌ هيچ‌ وقت‌ چيزي‌ را با خورشيد اشتباه‌ نمي‌گيرد؛

اما انسان‌ همه‌ چيز را با خدا اشتباه‌ مي‌گيرد.

آفتابگردان‌ راهش‌ را بلد است‌ و كارش‌ را مي‌داند.

او جز دوست‌ داشتن‌ آفتاب‌ و فهميدن‌ خورشيد، كاري‌ ندارد.

او همه‌ زندگي‌اش‌ را وقف‌ نور مي‌كند، در نور به‌ دنيا مي‌آيد و در نور مي‌ميرد.

نور مي‌خورد و نور مي‌زايد.

دلخوشي‌ آفتابگردان‌ تنها آفتاب‌ است.

آفتابگردان‌ با آفتاب‌ آميخته‌ است‌ و انسان‌ با خدا.

بدون‌ آفتاب، آفتابگردان‌ مي‌ميرد؛ بدون‌ خدا، انسان.

آفتابگردان‌ گفت: روزي‌ كه‌ آفتابگردان‌ به‌ آفتاب‌ بپيوندد،

ديگر آفتابگرداني‌ نخواهد ماند

و روزي‌ كه‌ تو به‌ خدا برسي، ديگر «تويي» نمي‌ماند.

و گفت‌ من‌ فاصله‌هايم‌ را با نور پر مي‌كنم ، تو فاصله‌ها را چگونه‌ پُر مي‌كني؟

آفتابگردان‌ اين‌ را گفت‌ و خاموش‌ شد.

گفت‌وگوي‌ من‌ و آفتابگردان‌ ناتمام‌ ماند ، زيرا كه‌ او در آفتاب‌ غرق‌ شده‌ بود.

جلو رفتم‌ بوييدمش ، بوي‌ خورشيد مي‌داد...

تب‌ داشت‌ و عاشق‌ بود.

خداحافظي‌ كردم، داشتم‌ مي‌رفتم‌ كه...

نسيمي‌ رد شد و گفت: نام‌ آفتابگردان‌ همه‌ را به‌ ياد آفتاب‌ مي‌اندازد،

نام‌ انسان‌ آيا كسي‌ را به‌ ياد خدا خواهد انداخت؟

آن‌ وقت‌ بود كه‌ شرمنده‌ از خدا رو به‌ آفتاب‌ گريستم...

پ . ن:

امروز وارد سومین دهه ی عمرم شدم .

حس غریبی است ...

همین .